μονο στο τζαμι...

χαραγμένη στο νωπό τζάμι, καρδιά μου...
αγριεύουν οι θάλασσες
αμπάρωσε τις έγνοιες σου
κράτα για πάντα μυστικό αυτό που σου συμβαίνει.
βρέχει αγωνία στη νυχτωμένη πόλη.
με αναμμένη τη φλόγα σου, καρδιά μου
να διανύσεις την ελάχιστη απόσταση
ανάμεσα στο αιώνιο ποτέ
ή το αιώνιο πάντα...
ένας ο κύκλος
που άνοιξε
κι έκλεισε...

σε περιέχει
σε διαγράφει...
όλα ισοδύναμα του τίποτα...

Νικολέτα Ανδριανή

Share on Google Plus

About ektos-ylhs.blogspot.com/

Με τα μάτια της Τέχνης,της Επιστήμης της Ειρωνίας, του Σαρκασμού αλλά και του Έρωτα και της Αγάπης ,βλέπουμε το σήμερα διαβάσουμε το χθες και ονειρευόμαστε το αύριο...