Γράφει η Σίσσυ Μακρίδου...
Δεν αντέχω πια να σε αντικρίζω… Τρέμω πριν κοιμηθώ. Κάθε
βράδυ το ίδιο αργό μαρτύριο. Έρχεσαι σαν εφιάλτης και μαδάς τα όνειρά μου.
Δεν αντέχω πια να σε αντικρίζω… Πρέπει κάπως να ελευθερωθώ
από τις νυχτερινές σου επιδρομές. Πρέπει όμως θέλω; Δεν ξέρω πια τι θέλω.
Δεν αντέχω πια να σε αντικρίζω… Όμως κάθε φορά που
πρωταγωνιστείς στα όνειρά μου δεν μπορώ να πω πως δεν σε απολαμβάνω. Όχι!
Δεν αντέχω πια να σε αντικρίζω… Απομακρύνσου από το νου μου.
Ελευθέρωσε το υποσυνείδητό μου!
Νομίζω ήρθε η στιγμή που δεν αντέχω πια να σε αντικρίζω…

0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου